Kraambedpsychose
Een persoonlijk verhaal gecombineerd met medische dossiers
EUR 23,90
Formaat: 13,5 x 21,5
Pagina aantal: 302
ISBN: 978-3-7116-1568-8
Publicatie datum: 23.04.2026
Vijf dagen na de bevalling van haar jongste zoon verliest Karin den Oudsten de grip op de werkelijkheid. Wat een fijne kraamtijd had moeten zijn, verandert op slag in een acute crisissituatie. Kraambedpsychose is een indringend, maar ook hoopvol boek.
Inleiding
Dit boek beschrijft het verloop van een redelijk ongecompliceerde zwangerschap en bevalling naar een kraamtijd die van het ene op het andere moment verandert in een crisissituatie.
Omdat de moeder ernstig verward raakt, volgt er een opname op de gesloten afdeling van de psychiatrie in een academisch ziekenhuis. Wat een gezellige kraamtijd had moeten worden, verandert in een zeer verdrietige periode voor zowel de moeder als haar omgeving.
De moeder die daarmee te maken kreeg, dat ben ik. Dit is mijn verhaal.
Vijf dagen na de bevalling van mijn tweede zoon raakte ik acuut in een psychose. Het was een ervaring met een bijzonder grote impact. Niet alleen voor mezelf en mijn naaste familie, maar ook voor mijn werk en mijn sociale leven.
Om deze vaak onbegrepen aandoening meer inzichtelijk te maken is het nodig om hierover te vertellen. De belangrijkste intentie voor het schrijven van dit boek is het op een heldere manier uitleggen en bespreekbaar maken van psychotische ervaringen, en dan met name wanneer deze na een bevalling zijn ontstaan.
Psychose is een nogal ongrijpbaar fenomeen waar mensen vooroordelen over hebben. Het meemaken ervan is een heftige ervaring en wordt vaak aan drugsgebruik gerelateerd. Wat veel mensen niet weten is dat ook een bevalling een psychose kan uitlokken. In dat geval wordt het een kraambedpsychose genoemd. Ten onrechte wordt vaak gedacht dat het verergerde depressieve klachten zijn.
Voordat ik dit boek kon schrijven, was het nodig om eerst zelf te helen van die ervaring. Door erover te schrijven, kon ik alles wat er gebeurd was weer op een rij krijgen. Pas daarna was ik in staat om ook de emotionele pijn te doorvoelen en te verwoorden.
Het verloop van de zwangerschap, het doormaken van een kraambedpsychose, het herstel ervan en deze ervaring op een gezonde manier een plek kunnen geven in mijn leven, beschrijf ik in dit boek. Vanuit verschillende invalshoeken vertel ik hoe ik die ervaring heb beleefd en hoe ik terugkijk op die periode.
Als jij die moeder bent die ook dergelijke problematiek hebt ervaren, dan zal dit boek jou ondersteunen in je herstel en de kracht geven om open te zijn over jouw ervaringen. Mogelijk zul je in mijn verhaal bepaalde aspecten lezen die je herkent. Ik hoop dat je je daardoor wat minder alleen voelt in je verdriet.
Daarnaast is het belangrijk dat de naaste omgeving een duidelijk beeld krijgt, zodat er meer begrip en erkenning is voor moeders die met deze aandoening te maken krijgen. Tevens is het een eyeopener voor hulpverleners hoe zij moeders met vergelijkbare klachten adequater kunnen bijstaan. Hoe meer inzichten zij hebben, hoe beter de hulp afgestemd kan worden op de moeder.
De opname op de gesloten afdeling van de psychiatrie was voor mij niet alleen maar kommer en kwel. Hoewel het een serieuze en ingrijpende situatie is, heeft het ook hilarische momenten opgeleverd. Voor mij is humor een fijne manier om uiting te geven aan heftige ervaringen. Het fungeert als uitlaatklep en maakt zware momenten wat draaglijker. Van nature ben ik een positief ingesteld persoon, waardoor humor voor mij als een relativerende factor werkt. Daardoor kan ik de problemen wat beter in perspectief zien.
Omdat ik tijdens het doormaken van een kraambedpsychose de beschikking heb gehad over medicatie, zal ik nooit weten of het mij gelukt was om zonder medicatie er uit te komen. Dit boek is geen pleidooi voor het wel of niet innemen van medicatie. Ook ben ik op de hoogte van de discussie in de geestelijke gezondheidszorg over het al dan niet stellen van een diagnose. Mijn boek is niet bedoeld om deze discussie aan te gaan.
Het is een flinke zoektocht geweest om een duidelijk beeld te krijgen van het hele spectrum aan kennis en interventies die bij zouden kunnen dragen aan herstel. Hoe meer ik me ging verdiepen in allerlei zienswijzen, hoe meer ik mezelf de vraag stelde of kraambedpsychose als ziekte moet worden gezien of dat het een andere bewustzijnstoestand is.
Ik hoop dat door het schrijven van dit boek er meer begrip komt voor moeders die te maken hebben met kraambedpsychose.
Valentijnsdag
Mijn zoon Mark en ik rijden in een witte limousine door hartje Rotterdam. Bij elk verkeerslicht waar we stoppen, doet hij een klein stukje het raam open en steekt zijn hand naar buiten. In zijn beste Engels schudt hij een fietser de hand. Die zal vast denken dat hij net contact heeft gehad met een beroemdheid. Wat ik dan nog niet weet is dat ik me later in dat jaar zelf beroemd zal gaan voelen. En dat dat gevoel mijn aardse besef zal gaan overstijgen.
Op de parkeerplaats waar ik vier jaar eerder van mijn vriend Rick de allereerste kus kreeg, stopt het glimmende gevaarte. Daar staat Rick met een grote bos rode rozen en stelt me de meest romantische vraag: ”Wil je met me trouwen?”
Een paar weken later vertellen twee lichtblauwe streepjes ons dat we gezinsuitbreiding krijgen. Het fijne gevoel maakt al snel plaats voor een onbehaaglijk en somber gevoel die ik me niet kan herinneren van de eerste zwangerschap. Ik zet het van me af en probeer te genieten.
Zoals dat hoort bij een roze wolk.
Hoofdstuk 1: Zwangerschap
Aan het begin van de zwangerschap was ik flink depressief. Omdat ik het idee had dat ik mijn gevoel niet kon delen met de verloskundige, besloot ik om halverwege de zwangerschap van verloskundige te wisselen.
Zwangere IK
De twintig-wekenecho van de echoscopist stelt ons gerust. Er zijn geen afwijkingen zichtbaar. Mark kijkt aandachtig naar het beeldscherm om te ontdekken of hij een broertje of zusje krijgt. De echoscopist fluistert het resultaat in het oor van Mark.
De Verloskundige
Elf jaar geleden heeft mevrouw een ongecompliceerde zwangerschap en bevalling gehad. Na het zetten van een episiotomie1 en tweemaal persen werd haar zoon geboren. Twee dagen lang is borstvoeding geprobeerd, maar daarna is er overgegaan op flesvoeding. De bevalling duurde erg lang en ze was daardoor zeer vermoeid. Na de bevalling heeft mevrouw een postpartum depressie gehad en is met medicatie onder behandeling geweest bij een psychiater. Het voornemen is om in het ziekenhuis te bevallen. Ze geeft aan op te zien tegen de bevalling.
Datum 31-07-2008 Ad 26+4 ELM 27-01-2008 A terme 02-11-2008 Foliumzuur Ja Gemelli Man – nichten Gemelli Vrouw – ooms Bloedgroep A pos IEA Neg HbsAg Neg Lues-ser Neg HIV neg Rubella Beschermd 76 RR 126/61 Fundus 1/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Pos Cortonen Pos Glucose dagcurve N 3.9, 5.1 en 4.0 VG Hernia-operatie in 2005.
Datum 25-08-2008 Ad 30+1 RR 124/72 Fundus 29 1/2 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Regulier, gaat goed, alleen een beetje moe.
Zwangere IK
Een zwangerschap is volgens de verzekering geen geldige reden om een vakantie naar Italië te annuleren, maar anders had ik dat gedaan. Onze reis was al geboekt voordat ik zwanger raakte. Ik zie er als een berg tegenop om de lange rit te maken. Met een zwangere buik van zes maanden valt de eerste dag in de verzengende hitte rauw op mijn dak. De luxe bungalow is voorzien van airconditioning, maar de buitentemperatuur van bijna veertig graden zorgt voor een flinke huilbui. Ik besluit om er maar het beste van te maken, het is tenslotte onze huwelijksreis.
Een paar weken later blijkt het jaarlijkse uitje met collega’s veel te hoog gegrepen. De dag erna komt de uitwerking ervan: ik lig de hele dag op bed. Mijn bloeddruk is tot nu toe tijdens de controles op een acceptabel niveau gebleven, maar ik krijg andere klachten zoals harde buiken, pijn in mijn bekken, moeilijk lopen, slecht slapen, benauwdheid en rugpijn.
De Bedrijfsarts
Tijdens het dagje uit met haar collega’s heeft mevrouw, inmiddels 33 weken zwanger, veel gerust tussen de wandelingen. Bij aanvang van het diner is ze te moe en het weekend erna bekaf. De maandag erna meldt ze zich ziek met de volgende klachten: moeheid, last van schaambeen en stuitje en een branderig gevoel. Nu en dan heeft ze harde buiken, maar deze zijn niet regelmatig.
Tot op heden is ze onder begeleiding van een verloskundige. Het uitgangspunt is om niet oververmoeid aan de bevalling te beginnen, gezien haar leeftijd van 39 jaar. Er zijn twee opties mogelijk. De eerste optie is om zes weken zwangerschapsverlof op te nemen en dan de vangnetmelding in te laten gaan op de dag van de ziekmelding. Bij de tweede optie gaat mevrouw met een laptop naar huis en werkt door tot aan haar zwangerschapsverlof begin oktober. Mevrouw laat mij weten welke optie haar voorkeur heeft, dit in overleg met haar leidinggevende.
Zwangere IK
Bij de verloskundige blijkt dat het hoofdje van ons kindje links ligt en de beentjes rechts. De officiële term is dwarsligging. Deze ligging is voor mij geen fijn gevoel in mijn buik. Bovendien kan het kindje dan niet op de natuurlijke manier geboren worden en wordt het zeker een keizersnede.
Datum 16-09-2008 Ad 33+2 RR 138/76 Fundus 32 ½ n.x. Ligging Rug links Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Met verlof i.v.m. de zwangerschap die te zwaar wordt.
Twee weken later constateert de verloskundige een stuitligging2. Als dit zo blijft, dan wordt een thuisbevalling onmogelijk en moeten we ons voorbereiden op een bevalling in het ziekenhuis. Er wordt eerst geprobeerd om het kind te draaien middels een uitwendige versie3. De verloskundige legt uit dat de kans op een natuurlijke bevalling groter wordt als ons kindje met het hoofdje naar beneden ligt.
Datum 30-09-2008 Ad 35+2 RR 148/89 Fundus 3/4 n.x. Ligging q=CIF/RL Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Kind ligt in stuit, dus consultatie gynaecoloog met echo.
Tijdens de eerstvolgende afspraak bij de gynaecoloog past hij de geleerde techniek toe en oefent hij samen met een verpleegkundige een flinke kracht uit op mijn buik. Binnen een paar seconden wordt mijn pijngrens bereikt en schreeuw ik dat ze moeten stoppen. De afdrukken van nagels zijn in mijn levende vlees duidelijk zichtbaar. Met een folder over stuit- en dwarsbevallingen rijden we even later terug naar huis.
De Gynaecoloog
Bij het eerste onderzoek blijkt dat er sprake is van een half volkomen stuitligging4. De versie die geprobeerd is, blijkt niet succesvol geweest te zijn. Tijdens het tweede onderzoek een week later blijkt het kindje anders te liggen, in de bekkeningang. Er is nu geen sprake meer van een medische indicatie5 en mevrouw wordt terugverwezen naar de eerstelijnszorg.
Datum 3-10-2008 Anamnese Gravida II, Para I A terme 2-11-2008
Zwangere IK
Na de poging in het ziekenhuis maak ik me niet meer druk om het gedraai in mijn buik, alle opties zijn nog mogelijk. Het wordt een keizersnede, een stuitbevalling of een natuurlijke bevalling. Het geschatte gewicht van meer dan acht pond en de omtrek van het hoofdje van tien centimeter maakt me wel ongerust. Het enige positieve dat ik kan bedenken is dat ons kindje een stevige lichamelijke start krijgt op deze aardbol.
Datum 20-10-2008 Ad 38+1 RR 132/88 Fundus 36 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Herniaklachten, ’s avonds benauwd, echo groeicontrole.
Met iets meer dan een week tot aan de uitgerekende datum kan ik door de heftige pijn niet meer op een stoel zitten. Alles doet zeer, zowel mijn bekken als mijn rug. Soms is het zo erg dat ik er misselijk van word. Ik heb weinig gevoel in mijn linkerbeen, dus een terugkerende hernia ligt op de loer. Naar buiten gaan lukt niet meer, want het lopen gaat ontzettend moeilijk. De muren komen op me af en ik verveel me enorm. Meer dan televisie kijken, lezen en een klein huishoudelijk klusje zit er niet meer in.
Datum 27-10-2008 Ad 39+1 RR 152/87 Fundus 41 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Last van herniaklachten, geschat gewicht kindje 4100 gram.
Over twee dagen ben ik officieel uitgerekend. De dwarsligging is veranderd in een stuitligging. Aan de bovenkant van mijn buik is een flinke bolling waar te nemen. Met de verloskundige bespreken we of het mogelijk is om in te laten leiden, aangezien ik steeds meer rugklachten krijg. Ze stelt voor om de weeën handmatig op gang te brengen, maar alleen als er geen sprake is van een stuitligging. Bij de verloskundige geef ik aan dat er minder beweging is en dat mijn hernia opspeelt. Genoeg redenen om me door te sturen naar het ziekenhuis.
Datum 4-11-2008 Ad 40+2 RR 159/77 Fundus 39 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Voelt kindje minder dan drie keer per dag bewegen, wil graag ingeleid worden i.v.m. herniaklachten.
In het ziekenhuis staat naast het bed een groot apparaat waarmee een hartfilmpje van ons kindje wordt gemaakt. Het geluid ervan lijkt op het opblazen van luchtbedden. Voordat er een duidelijk beeld is hoe ons kindje ligt, zijn er al heel wat bedden opgeblazen. Het hartfilmpje en mijn rugklachten zijn voor de gynaecoloog geen reden om direct in te leiden, dus met mijn ingepakte weekendtas rijden we gedesillusioneerd weer terug naar huis. Nog hooguit twee weken. Laten we dus maar wachten totdat de bevalling spontaan op gang komt. Dan zijn de weeën tenminste wat minder heftig.
Datum 11-11-2008 Ad 41+2 RR 131/87 Fundus 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Bij de gynaecoloog geweest. Over 3 dagen inleiden?
Mijn harde buiken geven aan dat de bevalling niet lang meer op zich laat wachten. Elke dag voel ik pas laat in de ochtend gerommel in mijn buik. Met het wisselvallige weer buiten zijn er genoeg redenen te bedenken om in een warme buik te willen blijven.
…
Dit boek beschrijft het verloop van een redelijk ongecompliceerde zwangerschap en bevalling naar een kraamtijd die van het ene op het andere moment verandert in een crisissituatie.
Omdat de moeder ernstig verward raakt, volgt er een opname op de gesloten afdeling van de psychiatrie in een academisch ziekenhuis. Wat een gezellige kraamtijd had moeten worden, verandert in een zeer verdrietige periode voor zowel de moeder als haar omgeving.
De moeder die daarmee te maken kreeg, dat ben ik. Dit is mijn verhaal.
Vijf dagen na de bevalling van mijn tweede zoon raakte ik acuut in een psychose. Het was een ervaring met een bijzonder grote impact. Niet alleen voor mezelf en mijn naaste familie, maar ook voor mijn werk en mijn sociale leven.
Om deze vaak onbegrepen aandoening meer inzichtelijk te maken is het nodig om hierover te vertellen. De belangrijkste intentie voor het schrijven van dit boek is het op een heldere manier uitleggen en bespreekbaar maken van psychotische ervaringen, en dan met name wanneer deze na een bevalling zijn ontstaan.
Psychose is een nogal ongrijpbaar fenomeen waar mensen vooroordelen over hebben. Het meemaken ervan is een heftige ervaring en wordt vaak aan drugsgebruik gerelateerd. Wat veel mensen niet weten is dat ook een bevalling een psychose kan uitlokken. In dat geval wordt het een kraambedpsychose genoemd. Ten onrechte wordt vaak gedacht dat het verergerde depressieve klachten zijn.
Voordat ik dit boek kon schrijven, was het nodig om eerst zelf te helen van die ervaring. Door erover te schrijven, kon ik alles wat er gebeurd was weer op een rij krijgen. Pas daarna was ik in staat om ook de emotionele pijn te doorvoelen en te verwoorden.
Het verloop van de zwangerschap, het doormaken van een kraambedpsychose, het herstel ervan en deze ervaring op een gezonde manier een plek kunnen geven in mijn leven, beschrijf ik in dit boek. Vanuit verschillende invalshoeken vertel ik hoe ik die ervaring heb beleefd en hoe ik terugkijk op die periode.
Als jij die moeder bent die ook dergelijke problematiek hebt ervaren, dan zal dit boek jou ondersteunen in je herstel en de kracht geven om open te zijn over jouw ervaringen. Mogelijk zul je in mijn verhaal bepaalde aspecten lezen die je herkent. Ik hoop dat je je daardoor wat minder alleen voelt in je verdriet.
Daarnaast is het belangrijk dat de naaste omgeving een duidelijk beeld krijgt, zodat er meer begrip en erkenning is voor moeders die met deze aandoening te maken krijgen. Tevens is het een eyeopener voor hulpverleners hoe zij moeders met vergelijkbare klachten adequater kunnen bijstaan. Hoe meer inzichten zij hebben, hoe beter de hulp afgestemd kan worden op de moeder.
De opname op de gesloten afdeling van de psychiatrie was voor mij niet alleen maar kommer en kwel. Hoewel het een serieuze en ingrijpende situatie is, heeft het ook hilarische momenten opgeleverd. Voor mij is humor een fijne manier om uiting te geven aan heftige ervaringen. Het fungeert als uitlaatklep en maakt zware momenten wat draaglijker. Van nature ben ik een positief ingesteld persoon, waardoor humor voor mij als een relativerende factor werkt. Daardoor kan ik de problemen wat beter in perspectief zien.
Omdat ik tijdens het doormaken van een kraambedpsychose de beschikking heb gehad over medicatie, zal ik nooit weten of het mij gelukt was om zonder medicatie er uit te komen. Dit boek is geen pleidooi voor het wel of niet innemen van medicatie. Ook ben ik op de hoogte van de discussie in de geestelijke gezondheidszorg over het al dan niet stellen van een diagnose. Mijn boek is niet bedoeld om deze discussie aan te gaan.
Het is een flinke zoektocht geweest om een duidelijk beeld te krijgen van het hele spectrum aan kennis en interventies die bij zouden kunnen dragen aan herstel. Hoe meer ik me ging verdiepen in allerlei zienswijzen, hoe meer ik mezelf de vraag stelde of kraambedpsychose als ziekte moet worden gezien of dat het een andere bewustzijnstoestand is.
Ik hoop dat door het schrijven van dit boek er meer begrip komt voor moeders die te maken hebben met kraambedpsychose.
Valentijnsdag
Mijn zoon Mark en ik rijden in een witte limousine door hartje Rotterdam. Bij elk verkeerslicht waar we stoppen, doet hij een klein stukje het raam open en steekt zijn hand naar buiten. In zijn beste Engels schudt hij een fietser de hand. Die zal vast denken dat hij net contact heeft gehad met een beroemdheid. Wat ik dan nog niet weet is dat ik me later in dat jaar zelf beroemd zal gaan voelen. En dat dat gevoel mijn aardse besef zal gaan overstijgen.
Op de parkeerplaats waar ik vier jaar eerder van mijn vriend Rick de allereerste kus kreeg, stopt het glimmende gevaarte. Daar staat Rick met een grote bos rode rozen en stelt me de meest romantische vraag: ”Wil je met me trouwen?”
Een paar weken later vertellen twee lichtblauwe streepjes ons dat we gezinsuitbreiding krijgen. Het fijne gevoel maakt al snel plaats voor een onbehaaglijk en somber gevoel die ik me niet kan herinneren van de eerste zwangerschap. Ik zet het van me af en probeer te genieten.
Zoals dat hoort bij een roze wolk.
Hoofdstuk 1: Zwangerschap
Aan het begin van de zwangerschap was ik flink depressief. Omdat ik het idee had dat ik mijn gevoel niet kon delen met de verloskundige, besloot ik om halverwege de zwangerschap van verloskundige te wisselen.
Zwangere IK
De twintig-wekenecho van de echoscopist stelt ons gerust. Er zijn geen afwijkingen zichtbaar. Mark kijkt aandachtig naar het beeldscherm om te ontdekken of hij een broertje of zusje krijgt. De echoscopist fluistert het resultaat in het oor van Mark.
De Verloskundige
Elf jaar geleden heeft mevrouw een ongecompliceerde zwangerschap en bevalling gehad. Na het zetten van een episiotomie1 en tweemaal persen werd haar zoon geboren. Twee dagen lang is borstvoeding geprobeerd, maar daarna is er overgegaan op flesvoeding. De bevalling duurde erg lang en ze was daardoor zeer vermoeid. Na de bevalling heeft mevrouw een postpartum depressie gehad en is met medicatie onder behandeling geweest bij een psychiater. Het voornemen is om in het ziekenhuis te bevallen. Ze geeft aan op te zien tegen de bevalling.
Datum 31-07-2008 Ad 26+4 ELM 27-01-2008 A terme 02-11-2008 Foliumzuur Ja Gemelli Man – nichten Gemelli Vrouw – ooms Bloedgroep A pos IEA Neg HbsAg Neg Lues-ser Neg HIV neg Rubella Beschermd 76 RR 126/61 Fundus 1/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Pos Cortonen Pos Glucose dagcurve N 3.9, 5.1 en 4.0 VG Hernia-operatie in 2005.
Datum 25-08-2008 Ad 30+1 RR 124/72 Fundus 29 1/2 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Regulier, gaat goed, alleen een beetje moe.
Zwangere IK
Een zwangerschap is volgens de verzekering geen geldige reden om een vakantie naar Italië te annuleren, maar anders had ik dat gedaan. Onze reis was al geboekt voordat ik zwanger raakte. Ik zie er als een berg tegenop om de lange rit te maken. Met een zwangere buik van zes maanden valt de eerste dag in de verzengende hitte rauw op mijn dak. De luxe bungalow is voorzien van airconditioning, maar de buitentemperatuur van bijna veertig graden zorgt voor een flinke huilbui. Ik besluit om er maar het beste van te maken, het is tenslotte onze huwelijksreis.
Een paar weken later blijkt het jaarlijkse uitje met collega’s veel te hoog gegrepen. De dag erna komt de uitwerking ervan: ik lig de hele dag op bed. Mijn bloeddruk is tot nu toe tijdens de controles op een acceptabel niveau gebleven, maar ik krijg andere klachten zoals harde buiken, pijn in mijn bekken, moeilijk lopen, slecht slapen, benauwdheid en rugpijn.
De Bedrijfsarts
Tijdens het dagje uit met haar collega’s heeft mevrouw, inmiddels 33 weken zwanger, veel gerust tussen de wandelingen. Bij aanvang van het diner is ze te moe en het weekend erna bekaf. De maandag erna meldt ze zich ziek met de volgende klachten: moeheid, last van schaambeen en stuitje en een branderig gevoel. Nu en dan heeft ze harde buiken, maar deze zijn niet regelmatig.
Tot op heden is ze onder begeleiding van een verloskundige. Het uitgangspunt is om niet oververmoeid aan de bevalling te beginnen, gezien haar leeftijd van 39 jaar. Er zijn twee opties mogelijk. De eerste optie is om zes weken zwangerschapsverlof op te nemen en dan de vangnetmelding in te laten gaan op de dag van de ziekmelding. Bij de tweede optie gaat mevrouw met een laptop naar huis en werkt door tot aan haar zwangerschapsverlof begin oktober. Mevrouw laat mij weten welke optie haar voorkeur heeft, dit in overleg met haar leidinggevende.
Zwangere IK
Bij de verloskundige blijkt dat het hoofdje van ons kindje links ligt en de beentjes rechts. De officiële term is dwarsligging. Deze ligging is voor mij geen fijn gevoel in mijn buik. Bovendien kan het kindje dan niet op de natuurlijke manier geboren worden en wordt het zeker een keizersnede.
Datum 16-09-2008 Ad 33+2 RR 138/76 Fundus 32 ½ n.x. Ligging Rug links Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Met verlof i.v.m. de zwangerschap die te zwaar wordt.
Twee weken later constateert de verloskundige een stuitligging2. Als dit zo blijft, dan wordt een thuisbevalling onmogelijk en moeten we ons voorbereiden op een bevalling in het ziekenhuis. Er wordt eerst geprobeerd om het kind te draaien middels een uitwendige versie3. De verloskundige legt uit dat de kans op een natuurlijke bevalling groter wordt als ons kindje met het hoofdje naar beneden ligt.
Datum 30-09-2008 Ad 35+2 RR 148/89 Fundus 3/4 n.x. Ligging q=CIF/RL Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Kind ligt in stuit, dus consultatie gynaecoloog met echo.
Tijdens de eerstvolgende afspraak bij de gynaecoloog past hij de geleerde techniek toe en oefent hij samen met een verpleegkundige een flinke kracht uit op mijn buik. Binnen een paar seconden wordt mijn pijngrens bereikt en schreeuw ik dat ze moeten stoppen. De afdrukken van nagels zijn in mijn levende vlees duidelijk zichtbaar. Met een folder over stuit- en dwarsbevallingen rijden we even later terug naar huis.
De Gynaecoloog
Bij het eerste onderzoek blijkt dat er sprake is van een half volkomen stuitligging4. De versie die geprobeerd is, blijkt niet succesvol geweest te zijn. Tijdens het tweede onderzoek een week later blijkt het kindje anders te liggen, in de bekkeningang. Er is nu geen sprake meer van een medische indicatie5 en mevrouw wordt terugverwezen naar de eerstelijnszorg.
Datum 3-10-2008 Anamnese Gravida II, Para I A terme 2-11-2008
Zwangere IK
Na de poging in het ziekenhuis maak ik me niet meer druk om het gedraai in mijn buik, alle opties zijn nog mogelijk. Het wordt een keizersnede, een stuitbevalling of een natuurlijke bevalling. Het geschatte gewicht van meer dan acht pond en de omtrek van het hoofdje van tien centimeter maakt me wel ongerust. Het enige positieve dat ik kan bedenken is dat ons kindje een stevige lichamelijke start krijgt op deze aardbol.
Datum 20-10-2008 Ad 38+1 RR 132/88 Fundus 36 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Herniaklachten, ’s avonds benauwd, echo groeicontrole.
Met iets meer dan een week tot aan de uitgerekende datum kan ik door de heftige pijn niet meer op een stoel zitten. Alles doet zeer, zowel mijn bekken als mijn rug. Soms is het zo erg dat ik er misselijk van word. Ik heb weinig gevoel in mijn linkerbeen, dus een terugkerende hernia ligt op de loer. Naar buiten gaan lukt niet meer, want het lopen gaat ontzettend moeilijk. De muren komen op me af en ik verveel me enorm. Meer dan televisie kijken, lezen en een klein huishoudelijk klusje zit er niet meer in.
Datum 27-10-2008 Ad 39+1 RR 152/87 Fundus 41 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbbbi CT Pos Leven Pos Oedeem Neg Cortonen Pos Controle Last van herniaklachten, geschat gewicht kindje 4100 gram.
Over twee dagen ben ik officieel uitgerekend. De dwarsligging is veranderd in een stuitligging. Aan de bovenkant van mijn buik is een flinke bolling waar te nemen. Met de verloskundige bespreken we of het mogelijk is om in te laten leiden, aangezien ik steeds meer rugklachten krijg. Ze stelt voor om de weeën handmatig op gang te brengen, maar alleen als er geen sprake is van een stuitligging. Bij de verloskundige geef ik aan dat er minder beweging is en dat mijn hernia opspeelt. Genoeg redenen om me door te sturen naar het ziekenhuis.
Datum 4-11-2008 Ad 40+2 RR 159/77 Fundus 39 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Voelt kindje minder dan drie keer per dag bewegen, wil graag ingeleid worden i.v.m. herniaklachten.
In het ziekenhuis staat naast het bed een groot apparaat waarmee een hartfilmpje van ons kindje wordt gemaakt. Het geluid ervan lijkt op het opblazen van luchtbedden. Voordat er een duidelijk beeld is hoe ons kindje ligt, zijn er al heel wat bedden opgeblazen. Het hartfilmpje en mijn rugklachten zijn voor de gynaecoloog geen reden om direct in te leiden, dus met mijn ingepakte weekendtas rijden we gedesillusioneerd weer terug naar huis. Nog hooguit twee weken. Laten we dus maar wachten totdat de bevalling spontaan op gang komt. Dan zijn de weeën tenminste wat minder heftig.
Datum 11-11-2008 Ad 41+2 RR 131/87 Fundus 3/4 n.x. Ligging B=¥/RR Indaling Cbibi CT Pos Leven Pos Cortonen Pos Controle Bij de gynaecoloog geweest. Over 3 dagen inleiden?
Mijn harde buiken geven aan dat de bevalling niet lang meer op zich laat wachten. Elke dag voel ik pas laat in de ochtend gerommel in mijn buik. Met het wisselvallige weer buiten zijn er genoeg redenen te bedenken om in een warme buik te willen blijven.
…
Een indrukwekkend boek dat op een heldere en openhartige manier inzicht geeft in wat een kraambedpsychose is en welke impact deze heeft op de moeder, haar naasten en het gezin. Het vergroot het begrip voor een aandoening waar nog veel onwetendheid over bestaat en draagt bij aan het doorbreken van het stigma. Van harte aanbevolen.
Misschien vind je dit ook leuk :
